Razvojem industrije i savremene tehnologije došlo je do narušavanja svih elemenata životne sredine (vazduh, voda, zemljište). Djelovanjem čovjeka na životnu sredinu dolazi do najrazličitijih oblika aerozagađenja. Poznato je da staklenički gasovi (vodena para, ugljen dioksid, metan, troposferski ozon i dr.), dozvoljavaju sunčevoj energiji da prodre do Zemlje, a da je potom zarobljavaju u atmosferi kao infracrvenu toplotu. Ovaj fenomen održava planetu dovoljno toplom, što osigurava normalno odvijanje fizioloških funkcija svih živih organizama. Staklenički efekat, koji je milionima godina bio blagoslov za Zemlju, pretvara se tokom posljednjeg stoljeća u ozbiljnu prijetnju, izazvanu ljudskim aktivnostima. Sa industrijalizacijom i rastom populacije, emisija stakleničkih gasova, uzrokovana spaljivanjem fosilnih goriva, krčenjem šuma i čiščenjem zemljišta za poljoprivredu, konstantno se povećavala. U posljednjih 100 godina, čovječanstvo je brže emitiralo stakleničke gasove u atmosferu, nego što su ih prirodni procesi mogli ukloniti. Ugljen dioksid, čije se koncentracije u atmosferi stalno povećavaju i imaju trend daljeg porasta, propušta [...]